Heuvels

Een heuvel is een verhoging in het land. In de geomorfologie onderscheidt men heuvels en bergen. Een top die minder dan 200 meter boven zijn omgeving uitsteekt is een heuvel. Is het hoogteverschil met de omgeving groter dan heet het een berg.

In de volksmond worden in Nederland veel heuvels bergen genoemd. De aanduiding heuvel is ook terug te vinden in plaatsnamen en andere toponiemen zoals Scherpenheuvel.

Heuvels vindt men in Nederland als restanten van de ijstijd in Gelderland, door uitspoeling van rivieren in Zuid-Limburg en ontstaan door wind en verstuiving als duinen in het westen. De Hoge Veluwe en de Sallandse Heuvelrug zijnNationale Parken.

Heuvels werden begrijpelijk als kenmerken van “moeder aarde” beschouwd. Het Latijnse woord ‘mons’ betekent zowel verhoging, heuvel, als vrouwelijke genitaliĆ«n.[1] Het Franse mont en het Engelse mount zijn van dit Latijnse woord afgeleid.

Een grafheuvel of tumulus is een kunstmatig gemaakte ophoging op de plek waar het lichaam of de as van een overleden persoon is bijgezet.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *

De volgende HTML-tags en -attributen zijn toegestaan: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>